NPS-team alias de Obama-fanclub

dinsdag 2 september 2008 12:39

Sinds wanneer laten we fanclubs de politieke verslaggeving doen? Dat vroeg ik me af toen ik vorige week tijdens het zappen stuitte op een presentatieteam van Joost Karhof, cabaretier Jörgen Raymann en televisiemaker Prem Radhakishun.

Prem de reporter!?
Al eerder heb ik geschreven over de partijdigheid van de Nederlandse tv-journalistiek (Is de publieke omroep links? Eten koeien gras?), maar deze NPS-uitzendingen in het kader van de Democratische Conventie sloegen werkelijk alles. ‘Vanuit een skybox in de conventiehal presenteert Joost Karhof een speciale dagelijkse talkshow over de conventie, met Jörgen Raymann als co-host naast hem. Prem Radhakishun gaat als reporter op jacht naar de kleurrijke verhalen op straat’, las ik op de NPS-site.

Prem als reporter? Schertsfiguur zul je bedoelen! Je schaamde je als Nederlander, wanneer je zag hoe vooringenomen ‘reporter’ Prem op straat zijn vragen afvuurde op nietsvermoedende Amerikanen. Prem verwart kleurrijke verhalen met kleur bekennen en de functie van reporter met die van columnist. Als columnist mag je - of liever - moet je kleur bekennen, als reporter moet je zoveel mogelijk objectief verslag doen.

Fanclub
Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf naar Obama neig, maar dat doet weinig ter zake en ik ben dan ook Nederlander die in de Verenigde Staten uiteraard niet mag stemmen. Het gekke is dat links in Nederland vaak cultuurrelativist bij uitstek is. Er is begrip voor alle volkeren en culturen in ons land, zelfs als het om minder prettige zaken gaat.

Maar een beetje begrip voor de aardigheden en eigenaardigheden in de Verenigde Staten is er bij cultuurrelativistisch links niet bij. De ontstaansgeschiedenis en cultuur van het land bepalen nu eenmaal dat er anders tegen zaken als wapenbezit, de federale overheid en een uitkeringsstelsel wordt aangekeken. Iemand die deze zaken had kunnen duiden had dan ook niet misstaan in het NPS-Obamafanclubje, eh sorry, presentatieteam.

Oh oh Den Haag