Waar blijft toch de zelfreflectie bij links?

maandag 8 juni 2009 10:40

Uitspraken van Van der Laan zijn een verademing vergeleken met die van voorganger Vogelaar

Wat een verademing! Dat denk ik elke keer wanneer ik minister voor Integratie Eberhard van der Laan (PvdA) zie optreden. Wat een verademing ten opzichte van zijn voorganger, Ella Vogelaar.

Bruidenimport
Waar zit die verademing wat mij betreft in? Van der Laan benoemt problemen, noemt het beestje bij zijn naam en loopt er niet met een grote boog omheen. Ja, ik weet het, dat zou de gewoonste zaak van de wereld moeten zijn.

Hoe dan ook, Van der Laan steekt zijn nek uit met zijn recente ontboezemingen over de ongebreidelde bruidenimport uit Marokko. Eerder deed hij hetzelfde door een onderzoek naar islamitische internaten te gelasten, hetgeen zijn voorganger Vogelaar nog altijd had afgehouden.

Islamitische scholen
Eerder verbaasde Van der Laan mij al in positieve zin bij de presentatie van een boek over gematigde moslims van Volkskrant-journalisten Groen en Kranenburg. Van der Laan zette bij die gelegenheid vraagtekens bij nut en noodzaak van islamitische scholen, zowel over hun prestaties als over het gebrek aan integratie. Vreemd genoeg haalden deze ontboezemingen de pers niet.

Wat een verademing! Dat dacht ik stiekem een beetje toen de omvang van het verlies van rood in Europa in zijn volle omvang bekend werd. Een tweede probleem in de sociaaldemocratie, naast het niet willen benoemen van zaken, laat staan het oplossen, is het graaigedrag. Links lullen, rechts vullen, gaat nog steeds op, misschien wel in toenemende mate.

Europa
Labour-ministers die pornofilms en toiletbrillen declareren, maar ook salonsocialisten als Tony Blair en dichter bij huis Wim Kok, die privé maar blijven bijbeunen en precies het gedrag vertonen waar zij eerder publiekelijk hun neus voor ophaalden. En Marcel – klein hartje, grote tuin – van Dam. De sociaaldemocratie zelf is - ook binnenlands - dringend toe aan een nieuwe code Tabaksblatt of noem deze naar Willem Drees sr. of Ien Dales.

Een derde verbeterpunt is de naïviteit of wereldvreemdheid van de rode beweging. Of het nu om wanpresterende klaplopers in ons eigen land gaat, of hun evenknieën in het buitenland, de PvdA heeft de portemonnee al getrokken, maar dan wel op uw kosten. Bijstandsfraudeurs, dictators, ze hebben in de regel weinig te vrezen en veel te verdienen bij de PvdA.

Realisme
Drees sr. heeft destijds een mooi en rechtvaardig systeem opgezet van sociale zekerheid, maar moest met lede ogen toezien hoe zijn partijgenoten van Nieuw Links dit opbliezen tot ongekende en zieke proporties. Niet alleen mensen die niet konden, kregen bijstand, maar ook mensen die niet willen.

Drees sr. heeft de PvdA destijds niet voor niets verlaten. Maar tot serieuze zelfreflectie heeft zijn vertrek echter nooit geleid.

Het is voor realisten als Jeroen Dijsselbloem, Lodewijk Asscher, Eberhard van der Laan en in mindere mate Ahmed Aboutaleb en Wouter Bos (niet altijd koersvast in integratiedebat) te hopen dat het gezonde verstand in hun partij nu eens definitief wint.

Pas dan kan de PvdA weer in verkiezingen winnen.

Paul Lieben