Luxe jacht op sterke vrouw

vrijdag 5 maart 2010 14:48

Na New York, Londen en Milaan  is nu Parijs de modestad waar ontwerpers hun visie geven op de wintermode 2010/11. John de Greef blogt erover.

De Amerikaanse ontwerper Rick Owens was jaren meer underground dan een Grote Naam in de mode. Beetje punk, wat grunge en vooral veel gothic in duistere kleuren en verknipte gewaden was en is zijn stijl.  Zijn vasthoudendheid is beloond. Zijn gothic-kledingsmaak, dit maal in fraaie fitted, dus meer lichaamsbeklemtonende en geraffineerde vormen, heeft meer en meer glamour gekregen. Zijn show werd door alle belangrijke inkopers en pers (inclusief alle internationale Vogue-hotemetoten) bezocht.

Boosaardige panda-ogen
Owens bracht een opvallend, bijna ijzingwekkende sterke vrouw op de catwalk. De sterkste tot nu toe. Het haar getoupeerd en mishandeld tot een kroezige kap tot op de rug. De ogen excentriek fors en zwart opgemaakt als een boosaardige panda die Cruella de Vil rauw lust. En de voornamelijk zwarte, donkergrijze en duisterbruine kleren in vele lagen, diktes en lengtes. Gesneden alsof alles wappert en waait door de snelheid waarmee deze schrikaanjagende Schikgodin voorwaarts stapt. Een kwestie van goed geslaagde constructie in textiel.

Hard gepantserd
Niets fladdert of waait wuft op aan de overtuigende Owens-vrouw, alle lagen (als een pantser, soms zelfs voorzien van perspex mozaïek) zijn solide.

Aan haar enkellaarzen draagt ze vleugels die ze van Hermès gepikt heeft. Ze is een toonbeeld van kracht en nieuwe elegantie.

Zelfs een mouwloze lange bontjas, die in combinatie met leren handschoenen tot over de elleboog de schouders bloot liet, verzachtte nauwelijks. Ze zal zeker indruk maken de komende tijd.

De dijen van Grace
Voor wie het bijna vergat: Flowerbomb is vijf jaar. Ook van harte! Dus gaf L'Oréal een feestje nog voor de show van Viktor & Rolf, zaterdag, om het lustrum van hun succesgeur te vieren.

Met een optreden van Grace Jones, gekleed in enorme kokarden van ruches aan de schouders en van onderen très naturel.

Ze zal met haar dijen geen noot of James Bond meer kunnen kraken, maar ze mag er nog goed meeschudden. Nou dat deed ze! Twee uitbundige nummers lang. En het sober stemgeluid (met hysterische uithalen) bleek ook goed geconserveerd.

Het leuke was, dat op de Owens-catwalk een paar uur eerder enkele modellen met stevige capuchonjassen mee liepen, die erg aan Grace Jones deden denken.

Veel ruches en doorkijk-voile bij Dior

Dior-godin op jacht
De vrouw als jager, dat was het idee achter de Dior show. Ontwerper John Galliano had dit thema al verkend met zijn recente Dior couture-collectie en borduurde met veel bravoure voort.

Afgezien van enkele geruite mohair-dekenjassen, wijde leren trenchcoats, laarzen tot over de knie en de petten ging de Artemis die Dior toonde vooral op jacht in haar eigen boudoir.

Met inzet van al haar sterkste vrouwelijke eigenschappen als ammunitie: heel veel ruches en doorkijk-voile.

Romantisch
Alle verlokkingen van de machtige Madame de Pompadour en de tragische Marie-Antoinette werden in een romantisch versie getoond. Ondanks de vele nostalgie soms aantrekkelijk actueel. Een zachtroze bikersjackje over transparante voile waar stevige laarzen doorheenschenen.

Alsof het jachtterrein van de Dior-vrouw zich misschien toch uitbreidt tot op de straat. Wel een erg chique allee natuurlijk. Maar dat had het kostbare decor al laten zien: zware zuilen, Dorisch. Of typisch Diorisch?

John de Greef