Stijlvaste finale met steil haar in New York

vrijdag 17 februari 2012 08:50

John de Greef schrijft vanuit New York over de modeshows voor winter 2012/13.

Sowieso geen krul of slag in het haar op de catwalk gezien deze modeweek in New York. Maar bij de Calvin Klein Collection was het steile haar wel extreem plat geplakt. En soms bot afgesneden in een rechte bob boven een opgeschoren nek. 

Calvin Klein Collection (fotografie: catwalkpictures.com)

Dat paste bij de sculpturale, technische mode. Hoewel de schoonheid van de doordacht sobere, volumineuze, gebeeldhouwde jassen en jurken ook in een minder artistieke setting goed was overgekomen. Maar de laatste dagen van de modeweek leken ontwerpers van plan om vooral hun stijlvastheid te bewijzen.

Blosjes en bont
Michael Kors is geliefd. Ook op de beurs. Daar zijn, volgens de dagelijkse internationale confectiekrant WWD, zijn onlangs uitgebrachte aandelen met maar liefst 27,5 procent in waarde gestegen. Kors is ook geliefd bij de consument, want ook zijn laatste omzetcijfers waren opvallend gegroeid.

Voor de volgende winter volgt Kors, afgaande op zijn show, zijn eigen bekende koers: prettige, uitermate draagbare kleren voor vrouw en man. Sportief, luxe en (voor de vrouwen) soms sexy. Is het handelen met voorkennis om te zeggen dat ook de wintercollectie ongetwijfeld goed zal verkopen?

Michael Kors (fotografie: catwalkpictures.com)

Kors toonde veel, heel veel bont (grote hoeden, flinke kragen en gigantische jassen ook voor de Kors-heer), gemêleerde breisels (voor minibroekjes en coltruien), geruite en gestreepte plaids (voor van alles ingezet, maar vooral voor kuitlange rokken), en harige mohair (voor pluistruien).

En hier en daar wat doorkijkvoile en wat gestroomlijnde lurex avondkleding. Niets moeilijk, wel makkelijk modieus. En getoond op een legertje van 65 vrouwen en mannen van alle rassen en allemaal voorzien van rode blossen (opwinding uit een potje).

Verfijnd en vernieuwend
De Proenza Schouler-show moest even op gang komen. De eerste ontwerpen in weinig winters wit waren oversized variaties op een mannenhemd en motorjack.

Aardig, maar niet met die verfijning en precisie waar dit ontwerpduo bekend om staat. Wel toonden ze direct twee belangrijke trends tegelijk te kunnen verwerken: schuin gedrapeerde stofbanen en uitvergrote vormen.

Met veelkleurige weefsels van leer en leren reepjes, met reliëfstoffen die deden denken aan die drukbewerkte glanzende verpakkingen waar luxe chocolaatjes in rusten en verfijnde Aziatisch brokaat en borduursels, zoals pauwen, op satijn wisten de Proenza Schouler-ontwerpers hun collectie die grote meerwaarde te geven waar ze bekend om staan. Verfijnd én vernieuwend tegelijk. De harige handtassen moeten we ze maar vergeven.

Historische herenkleren
Ralph Lauren gaat zelden buiten bekend terrein. Hoeft ook niet want juist in zijn vertrouwde, heerlijke herenwereld van klassieke Britse kleermakers vol van houndstooth-, prince-de-galles-, argyle-ruitjes en driedelige pakken in krijtstreep is de hij de meester. Ook voor vrouwen. 

Ralph Lauren

Want op de show, die hij donderdagochtend gaf, werden alle  superslanke mannenkleren door vrouwelijke beauties (erg naturel klassiek) gedragen. Met pothoedjes en naaldhak/plateau-brogues, sieraden en wat 'panterbont' (echte haartjes, maar niet van de ocelot, die wel zijn printje leende). Met kamerjassen en zelfs een goudgeborduurd motorjack.

De collectie was, zoals vaker bij Ralph Lauren, een reis door de tijd van toen. Vooral de jaren '20/'30 en '60/'70 voor de masculiene mode. Die werd afgewisseld met zwarte jurkjes die koketteerden met de jaren ‘50. En met veel van die typisch gestroomlijnde avondkleding die van alle tijden schijnt te zijn.

Het bijzondere van de Amerikaan Ralph Lauren (die dit keer niet in versleten jeans of leren broek, maar in een double breasted prince-de-galles-pak de standaard staande ovatie in ontvangst nam) is dat hij zijn feestcreaties een tijdloze ongenaakbaarheid geeft.

Daardoor mist het de spanning van het nieuwe en onverwachte. Maar rust en klassieke schoonheid compenseren dat. Bijna alles bleek geërfd uit het oude Europa behalve Lauren's talent om het nogeens te tonen.

Ralph Lauren

Zou meneer Lauren ook 'netjes' op zijn Europees eten? Op toch op zijn Amerikaans, zonder mes met de vork in kinderlijke prik-en-slik-stand? Ik hoop toch zo dat hij een mes gebruikt. Zou hem zoveel geloofwaardiger maken als kundige snijder van al die Britse heritage.

Zonder versiering
De laatste show van de anderhalve week lange New York Fashion Week is traditiegetrouw voor Calvin Klein Collection.

De company reageert geërgerd als je dat Collection weglaat. Nogal lastig om de naam altijd voluit te schrijven, zeker als een onderschrift bij een foto nauwelijks ruimte biedt, maar begrijpelijk als je ziet hoe de collectie een geheel eigen gezicht toont.

De show toonde zelfs enkele eigen kapsels: bot en kort afgesneden en natgeplakt haar. En verder de steile paardenstaarten die de hele modeweek over bijna alle runways draafden.

De muziek (artistiek brom- en drumgeluid), de gehamerde metalen ceintuurs en de eenvoudige make-up ondersteunden allemaal erg, misschien wel te bewust de bijzonder geslaagde kledingontwerpen. Die waren met laserstralen gesneden uit gevilte wol en leer. I

n zwart maar ook in prachtige, zachte roze meloentinten. De jassen en jurken stonden als textiele sculpturen rond en vooral van het lichaam af en lieten van onderen nog extremere volumes zien. Typisch het mooie modewerk van de ontwerper Francisco Costa die geen referenties aan het verleden nodig heeft om zijn bedoeling duidelijk te maken.

Evenals de stevige blokhakken en het gebrek aan enige versiering waarschijnlijk niet ieders cup of tea, maar als statement wel serieus mooi.

John de Greef