Rechters: slecht opgeleid maar oppermachtig

donderdag 14 juni 2007 10:07

Op een enkele uitzondering na zijn juristen niet bijster slim.

Van de middelbare school herinner ik me dat de jongens en meisjes met de slechtste cijfers doorgaans voor de universitaire studie rechten kozen. Corps, zuipen en een makkelijke studie, waar het niet op intelligentie aankomt.

Bram Moszkowicz is bekender dan Gerard ’t Hooft of Ewine van Dishoeck en verdient drie keer zoveel geld als die twee samen (ja, ja, geef maar toe dat u geen idee heeft wie ’t Hooft en Van Dishoeck zijn) terwijl het me niet zou verbazen als ’t Hooft en Van Dishoeck afzonderlijk drie maal zo slim zijn als Moszkowicz, Britta Böhler en Gerard Spong tezamen.

En over advocaten kunnen we elke avond soaps zien terwijl er over een Nobelprijswinnaar nooit iets dergelijks is gemaakt.

Blunders
Er is inmiddels een hele reeks voorbeelden dat rechters blunderen wanneer ze te maken hebben met echte wetenschap. Op Bessensap, de vergadering van wetenschapsjournalisten, sprak een hoogleraar wiskunde die geen spaan heel liet van de manier waarop de rechters inzake die Haagse verpleegkundige met statistiek zijn omgegaan.

Ik weet zelf het een en ander van chemie en milieu en het valt me op dat vrijwel elke keer als rechters moeten oordelen over milieugeschillen ze ogenblikkelijk de kant van Greenpeace kiezen en er geen enkele blijk van geven dat ze opgelet hebben toen het op de middelbare school over moleculen ging. En dan nu de klap op de vuurpijl.

Masseren
Vorige week heeft het Amsterdamse hof bepaald dat de Nederlandse vereniging tegen de kwakzalverij een kwakzalver niet voor kwakzalver mag uitmaken.

Het betreft hier een vrouwelijke arts die meent dat je met masseren niet alleen lichamelijke klachten weg kunt krijgen maar vrijwel alles, zelfs schizofrenie. De argumenten bestaan uit drie delen:

1. De dame is een arts.

2. In de Dikke van Dale staat een duidelijke definitie van kwakzalverij. Helaas hebben de juristen van het Amsterdamse hof die definitie niet goed gelezen.

3. Het allerbelangrijkste is het volslagen dédain voor de serieuze poging vanuit de geneeskunde om zichzelf meer wetenschappelijk te maken. Geneeskunde is veredelde loodgieterij.

Nu is er de afgelopen jaren een stroming ontstaan, evidence based medicine, die wil dat de geneeskunde zich baseert op gedegen wetenschappelijk onderzoek. Dubbelblind, placebo-gecontroleerd, dat werk.

Bijspijkeren
Wat zegt nu het Amsterdamse hof? Ach, evidence based medicine is niet de enige manier om de wetenschappelijkheid van geneeskunde te beoordelen.

Is dat al absurd, vervolgens halen de juristen een omstreden proefschrift aan van twee economen (!) die stelden dat de massage van de kwakzalfster in kwestie door de patiënten werd gewaardeerd.

Grrrrr!

Wordt het geen tijd dat juristen tijdens hun studie eens een beetje bijgespijkerd worden over echte wetenschap? DNA, statistiek, genen, kwakzalverij, het verschil tussen waarheid en onzin.

Simon Rozendaal