Tuurlijk, de Bijbel is grotendeels verzonnen

vrijdag 20 juli 2007 15:15

Ze bestaan echt. Mensen die menen dat de Bijbel letterlijk moet worden genomen.

Het mag van mij maar ik vind het ietwat achterlijk, vergelijkbaar met de achterlijkheid van veel moslims.

Lees NWT, gij achterlijken!

In dit blad, dat vroeger Natuur en Techniek heette, staat een aardig stuk (niet online toegankelijk) van wetenschapsjournalist Marcel Hulspas (tegenwoordig schrijft hij voor De Pers), gebaseerd op een boek dat hij net heeft gepubliceerd, ‘En de zee spleet in tweeën’. Daarin gaat Hulspas na wat de wetenschappelijke bewijzen zijn voor de authenticiteit van het Oude Testament.

Die zijn er zo goed als niet.

Humoristisch
Het Oude Testament is onmiskenbaar een prachtig boek. Mijn zoon Jan die wiskunde studeert en niet bijbels is opgevoed, las het een jaar of twee geleden voor het eerst en vond het prachtig. Humoristisch ook.

Toen ik met hem in de auto naar Toscane reed, zat hij regelmatig hardop te lachen en citeerde dan weer een passage over die bizarre God. Nou, als een boek na een paar duizend jaar nog een puber weet te boeien, dan is het echt goed.

Maar het is natuurlijk grotendeels verzonnen. Een paar voorbeelden.

Als er omstreeks 1.000 voor Christus onder David en Salomo een machtig rijk in Palestina was geweest dan zouden daar toch ruïnes moeten zijn overgebleven.

Nop. Veertig jaar archeologisch onderzoek in Israël heeft voor het desbetreffende tijdvak niets opgeleverd. Elke centimeter van de bodem is binnenstebuiten gekeerd maar geen enkel bewijs. Hulspas: ‘Jeruzalem was in die volgens de Bijbel zo glorieuze tijd hoogstens een dorp.’

Bronnen
Ook de schriftelijke bronnen buiten Palestina kennen geen koning David of Salomo. Als er inderdaad zo’n machtig rijk in Palestina was geweest, dan hadden de naburige koninkrijken daar toch over gerapporteerd. Maar nee. ‘Geen enkele steen, geen enkel geschrift waar dan ook vandaan, maakt melding van koning David of koning Salomo.’

De volksverhuizing onder leiding van Mozes. Je zou verwachten dat daar dan wel over zou zijn geschreven in de vele Egyptische geschriften. Een slavenopstand, de farao en zijn ruiterij verzwolgen door de Rietzee? Nergens wordt er in de Egyptische bronnen over gerept. Jozua en het volk van Israël die zeven dagen in processie om de muren van Jericho trokken waarna de muren spontaan instortten.

Hallo, Jericho was een stadje van niks dat destijds helemaal geen muren had!

Broer
En zo gaat het maar door. Er staat ook een kader in met vijftien knelpunten uit de Bijbel. Hoe kon de schepping al in de vierde dag zijn toen God de hemellichamen schiep die de dagen aangeven (Genesis 1:14)? Hoe wist Mozes, opgegroeid aan het hof van de farao, dat hij een broer had (Exodus 4:16)? Enzovoort.

Mensen hebben behoefte aan zingeving. Logisch, wij hebben flinke hersenen en dan vraag je je af en toe af waarom je op aarde bent en waarom je geliefden doodgaan. Dan is het heerlijk om te geloven dat er Iemand is daarmee bedoelingen heeft en je dode geliefden van boven op je neerkijken.

Mede daarom worden al dit soort verhaaltjes verzonnen.

Ik heb eens – toen ik in Salt Lake City was geweest – wat boeken over de oorsprong van het Mormonendom gelezen. Dat is gesticht door ene Joseph Smith die halverwege de negentiende eeuw af en toe achter een opgehangen laken ging zitten en dan ingevingen van God kreeg.

Toen hij genoeg had van zijn eerste vrouw, ging hij weer eens achter het laken zitten waarop God tegen hem zei dat hij nog een vrouw erbij mocht nemen. Kijk, dat is nou eens een handig geloof!

Simon Rozendaal