Goh, de milieubeweging vindt Shell te machtig

donderdag 8 mei 2008 13:47

Heerlijke kop in de Volkskrant van vanochtend. Milieuclubs bezorgd over vergaande invloed van Shell.

Je moet grinniken omdat het in eerste instantie doet denken aan de muis die de leeuw bedreigt. Mijn tweede gedachte was, hoh, wie is hier David en wie is Goliath?

Brent Spar
Ik herinnerde me opeens weer de prachtige documentaire die Kees de Groot van Embden ooit gemaakt heeft voor de VPRO-tv over de Brent Spar, dat olieplatform dat Shell in zee wilde afzinken.

Uit die reportage kwam naar voren dat Greenpeace groter en gehaaider was dan Shell. Natuurlijk, ik weet ook wel dat Greenpeace geen miljardenwinsten maakt en Shell wel, maar bij dit conflict en bij veel andere maatschappelijke kwesties gaat het om een public relations gevecht en dan is juist Greenpeace de multinational en is Shell met een handvol pr-mensen zwaar in de minderheid.

Winst maken
Temeer omdat journalisten er voetstoots van uitgaan dat dat kleine Greenpeace gelijk heeft en dat grote Shell ongelijk. Ook gaat de journalistieke sympathie altijd uit naar non-profit organisaties en is er een basaal wantrouwen naar bedrijven die winst maken en aandeelhouders hebben.

In de film zat een fraaie illustratie. Er werd per ongeluk een rubber bootje overvaren. Greenpeace filmde het, voorzag de beelden van commentaar, transporteerde de band per helikopter naar een plek waar vandaan het de wereld over kon worden gestraald en diezelfde avond konden wij op tv die beelden zien. Het NOS Journaal nam de beelden van Greenpeace ongefilterd over!

Is dat onafhankelijke journalistiek?

Afrika
Waarom zijn mijn collega’s niet veel kritischer en wantrouwender naar NGO’s? Ik hoorde deze week Bram Vermeulen, correspondent voor NRC Handelsblad en de NOS in zuidelijk Afrika, op Radio 1 en zag hem bij Pauw & Witteman.

Een verstandige jongeman, die tot mijn genoegen zei dat een van de functies van journalistiek was om af en toe verwarring te zaaien om op die manier mensen aan het denken te zetten. Ook zei hij dat NGO’s de neiging hebben om ellende in een land, zoals het aantal doden in Birma, te overdrijven om aldus beter toegang tot zo’n land te krijgen, om meer subsidies en donaties binnen te halen en om de eigen machtspositie te versterken.

Tuurlijk!

Machtigste partijen
Het stuk in de Volkskrant bleek overigens bij nadere lezing bovenal te gaan over een akkoord dat Shell met een koepel van milieuorganisaties heeft gesloten. Dat verbaast me niks. Shell en allerlei andere grote bedrijven zijn mede door acties als de Brent Spar wijs geworden. Ze hebben in de gaten dat de milieubeweging een van de machtigste partijen in de Westerse wereld vormt. If you can’t beat them, join them.

En dus verdringen de multinationals zich voor de deur van de milieubeweging en roepen ‘ik ben de groenste!’. Nee, schreeuwt Albert Heijn ‘ik ben veel groener’. ‘Ik sta bovenaan in alle duurzaamheidspolls’ roept DSM.

Vervolgstukken
De kop boven het stuk blijft prachtig. Ik zie allerlei mogelijkheden voor vervolgstukken.

Milieuclubs bezorgd over vergaande invloed Nederlandse regering.

Milieuclubs bezorgd over vergaande invloed van de burger.

Milieuclubs bezorgd over vergaande invloed van niet-milieuclubs.

Simon Rozendaal