De elektrische auto: groen-links geleuter

woensdag 24 juni 2009 23:05

Laten we het weer eens over echte wetenschap hebben.

Allerlei reaguurders op mijn blog die een hartverlamming krijgen als ik zeg dat ik niet zoveel moeite heb met moslims als veel andere Nederlanders, dat mensen die in God geloven ze niet allemaal op een rijtje hebben, dat ik niet altijd op de hand van Wilders ben, dat ik meen dat de milieuvervuiling in Nederland vrijwel is opgelost en dat het klimaatprobleem niet helemaal duidelijk is en wellicht wordt overdreven, die schrijven soms verbaasd wanneer ik over echte wetenschap schrijf: goh, tot mijn verbazing ben ik het opeens met Rozendaal eens.

Dus laten we deze mensen eens plezieren. Per slot van rekening kun je niet altijd in de gordijnen hangen.

Heilig geloof
Batterijen. Daar gaan we het over hebben. Batterijen zijn fascinerend en ze hebben bovendien voor het eerst in hun bestaan een zwaar politieke lading.

Links en groen geloven namelijk in batterijen. Hè, zegt u nu, daar heb ik als kiezer en burger nog nooit wat van gemerkt. Dat klopt. Ze zeggen het niet maar ze bedoelen het wel.

Vrijwel alle politieke partijen – niet alleen de linkse en groene maar zelfs de centrum-rechtse partijen – geloven momenteel heilig in de elektrische auto. Iedereen houdt van elektrische auto’s. Schwarzenegger, Obama, Gore, Clinton, Bos, Samsom, Spies en nog veel veel meer wereldleiders en andere giganten.

Baloewaja
Elektrische auto’s zijn klimaatneutraal, groen, duurzaam, milieuvriendelijk en buitengewoon baloewaja (dat woord betekent helemaal niets maar het klinkt heel goed – net zo als klimaatneutraal, groen, duurzaam en milieuvriendelijk).

Er is maar een probleem: de batterijen. Dat zijn ondingen. De hybride auto’s van nu (Toyota en Honda) hebben een behoorlijke hoeveelheid batterijen maar daar kunnen ze maar een paar kilometer mee rijden.

Daarna neemt de conventionele verbrandingsmotor het over. Er zijn ook buiten de golfbaan al volledig elektrische auto’s maar daar kun je maar een kilometer of honderd tot tweehonderd mee rijden en dan moet je elektriciteit tanken.

Tien uur tanken
En vergis u niet, dat tanken van elektriciteit is wat anders dan het tanken van die vreselijke fossielen zoals benzine, diesel en aardgas. Dat laatste is in een paar minuten gepiept, het tanken van elektriciteit kost een uur of tien.

Dat maakt het ook absurd dat Marijke Vos, de milieuwethouder van Amsterdam en de Jomanda van Groen-Links, in Amsterdam tienduizend oplaadpalen voor elektrische auto’s wil neerzetten.

Niemand gaat die palen gebruiken. Een uur, twee uur tanken alla, dan ga je even met het gezin, op weg naar Toscana, een bordje spaghetti aglio, olio, peporoncini eten. Maar wat doe je wanneer het tanken tien tot twaalf uur duurt?

Okay, dineren, slapen en ontbijten, maar ja dan zijn vervolgens na een uur of vijf rijden de batterijen weer leeg en dan moet je weer dineren, slapen en ontbijten maar dan om een uur ’s middags. Zo kom je nooit in Toscane.

Old school
Met andere woorden, met die batterijen van nu wordt het nooit wat met de elektrische auto. Hoho, zeggen dan de linkse en groene partijen, heb vertrouwen in technologie en de toekomst: er komen betere batterijen aan.

Over een paar jaar zijn er batterijen die je in een een kwartiertje kunt opladen en waarmee je vijfhonderd kilometer kunt rijden en dan hou je nog bagageruimte over voor je kinderen en je golfclubs.

Wat amusant, dat Jacqueline Cramer en haar kornuiten van de milieubeweging nooit enig vertrouwen hadden in de ontwikkeling van andere technologiën – de voormalige milieuactiviste Cramer vindt bijvoorbeeld niet dat we een tweede kercentrale moeten bouwen omdat het old school is, maar dat ze een onbeperkt vertrouwen hebben in de toekomstige ontwikkeling van een technologie die pas echt old school is: de batterij.

Ander soort hybrides
Ik heb dat niet zo. Ik constateer dat de lood-zwavelzuur-batterij is vervangen door de nikkel-metaal-hydride-batterij die nu in de Prius zit.

Ik zie dat de lithium-ion-technologie een ongelooflijke sprong voorwaarts heeft gemaakt dankzij de monderne consumentenelektronica en dan in het bijzonder de mobiele telefonie. Die categorie batterijen stapt nu langzaam maar zeker naar de auto over.

Van de week was ik even in Frankfurt, om te horen waar General Motors en Opel in 2010 en 2011 mee komen. Dat is fascinerend. Een totaal ander soort hybrides, waarmee je 60 kilometer elektrisch kunt rijden voordat de benzinemotor nodig is. Dat is gelukt dankzij de revolutie in de mobiele telefonie en dus de goede lithium-ion-batterijen.

Langzaam
Maar dan nog. Moet u even nadenken. Er is de afgelopen jaren miljarden gegaan naar mobiele telefoons, de ontwikkeling van de batterijen daarvoor is waanzinnig gepusht.

En waar zijn we straks in 2011: batterijen waarmee je 60 kilometer kunt rijden en die drie uur vergen om op te laden. Dat is een sprong voorwaarts maar tegelijkertijd geeft het aan dat het maar heel, heel langzaam gaat met de batterijtechnologie.

Het is een leuk idee, de elektrische auto, maar voordat die auto echt kan wat wij vandaag de dag van een auto verwachten, zijn we wel een jaar of vijftien tot twintig verder. Als het ooit zo ver komt.

En dat maakt die tienduizend oplaadpalen voor elektrische auto’s in Amsterdam des te absurder. Weet u nog dat zo’n twintig jaar geleden elk dorp in Nederland een bordje bij de ingang had: kernwapenvrije gemeente? Zoiets.

Simon Rozendaal