Waarom is de tv zo slaafs over het klimaat?

zondag 3 januari 2010 11:27

Bram Schilham is speciaal klimaatredacteur van de NOS

Het ergste is de NOS. Hoe de NOS de klimaattop in Kopenhagen heeft verslagen, heeft weinig met kritische journalistiek te maken. De omroep heeft twee klimaatredacteuren, Bram Schilham en Marieke de Vries, die volslagen onkritisch de bezweringen van het IPCC en het KNMI overnemen dat dé klimaatwetenschap het er over eens zou zijn dat het nu bovenal door toedoen van de mens opwarmt en dit een ramp wordt. De Vara was er zelfs trots op dat ze onkritisch is en maakte daar tijdens de klimaattop reclame voor (wij zijn verschillig want wij willen de aarde redden).

Belastinggeld
Op de Nederlandse televisie, grotendeels betaald met belastinggeld, worden wij niet goed geïnformeerd over de grote en zich alsmaar verdiepende controverse over het klimaat. De Climategate-affaire bijvoorbeeld heeft vrijwel geen aandacht gehad.

Even ter opfrissing, ongeveer een maand geleden zijn duizenden mails en documenten van de Climate Research Unit van de East Anglia University ontvreemd of uitgelekt (de politie zoekt het uit). Het is zo veel en het is zo bijzonder, dat het niet altijd even makkelijk is welke conclusies je er uit moet trekken. Diederik Samsom zei gelijk: ach, het stelt niet veel voor, zo praten wetenschappers onder elkaar. Minister Cramer zei: foei, het is gestolen.

Corrupte wetenschap
Mijn conclusie was, en dat heb ik zowel in de papieren Elsevier (uitvoerig) als kort op de website opgeschreven: Climategate bevestigt wat ik al twintig jaar vermoed en af en toe opschrijf, de klimaatwetenschap is een onrijpe, sterk gepolitiseerde en licht corrupte wetenschap.

Die conclusie staat nog steeds maar naarmate ik meer over Climategate lees, komen andere details naar voren. In eerste instantie zag ik vooral:

1.    Dat de officiële klimaatonderzoekers koste wat het kost de onderzoekers die het niet met hen eens zijn, uit de wetenschappelijke tijdschriften willen weren.

2.    Dat de klimaatonderzoekers niet begrijpen waarom de temperatuur de afgelopen tien jaar niet meer stijgt en daar behoorlijk mee in hun maag zitten.

3.    Dat ze het verdommen om de meetgegevens waar ze zich op baseren vrij te geven.

Nieuwe conclusie
De laatste tijd is er een vierde conclusie bijgekomen. There is something completely rotten in the state of Climate. De gegevens deugen eenvoudigweg niet. U en ik denken dat het simpel is om een thermometer af te lezen maar dat is niet zo. De thermometer moet op de juiste plek staan, de gemeten temperatuur moet worden gecorrigeerd voor het oprukken van steen en beton, sommige metingen worden weggegooid, enzovoorts.

De officiële klimaatwetenschappers zeggen altijd dat dit allemaal goed geregeld is, dat er goed voor het urban heat island effect (voorbeeld: dat De Bilt vroeger op het platteland stond maar nu een voorstad van Utrecht is) wordt gecorrigeerd bijvoorbeeld. Ik heb dat altijd min of meer geloofd. Ik ben weliswaar behoorlijk kritisch over de klimaatwetenschap maar dacht altijd: ze zullen toch niet met de thermometers zelf klooien?

Verknipt
Welnu, dat denk ik inmiddels wel. Er zijn de laatste tijd als uitvloeisel van Climategate zoveel voorbeelden naar buiten gekomen van hoe de metingen van een bepaald station ergens in de wereld totaal verknipt terecht komen in de drie of vier databases waar het IPCC zich op baseert, dat ik die data-bases niet meer vertrouw. Voor alle eerlijkheid, mijn collega Marcel Crok (die nu een boek over de klimaatwetenschap aan het schrijven is) had dit al een jaar of twee geleden in de gaten. En de Amerikaanse klimaatscepticus (voormalig directeur van een onderzoeksinstituut) Fred Singer beweert het al twintig jaar.

Er zijn een aantal voorbeelden van. Het is heel goed uitgezocht voor een weerstation in Australië, ik geloof in Darwin. Daarvan heeft een Australische onderzoeker achterhaald wat de oorspronkelijke waarnemingen waren en hoe ze in de IPCC-bestanden terecht zijn gekomen. Ik geef de details nu niet, die kunt u binnenkort wel eens een keer in de papieren Elsevier lezen, want ik blijf de zaak volgen, maar ik kan u verzekeren: schokkend.

Boomringen

wat ik vorige maand ook niet goed in de gaten had, was hoe belangrijk de discrepantie is tussen de gegevens van de meetstations en de boomringen die worden gebruikt om de temperatuur van vroeger te reconstrueren. Die lopen de afgelopen dertig jaar uit elkaar. En dat is het gene waar Phil Jones (de directeur van de Climate Research Unit, die hangende het onderzoek op non-actief staat, zich zo druk over maakt wanneer hij zegt: zullen we hier de truc van Michael Mann op los laten?

Als twee metingen niet overeenkomen, dan zijn er drie mogelijkheden: A klopt niet maar B wel, B klopt niet maar A wel, A en B kloppen beide niet. Het leek mij voor de hand te liggen dat de boomringen niet deugden maar de temperatuurmetingen wel, maar misschien zit het probleem wel bij de meetstations. Misschien corrigeren die niet genoeg voor de aanwezigheid van steen en beton. Een andere mogelijkheid – waar de Nederlandse klimaatonderzoeker Jos de Laat (niet altijd tot tevredenheid van zijn collega’s bij het KNMI) al heel lang op wijst – is dat de industriële activiteiten van de mens via warmteproductie (direct – niet via de omweg van CO2) de metingen beïnvloeden.

Twijfel
Hoe dan ook, ik begin steeds meer te twijfelen aan de juistheid van de bewering: de temperatuur is de afgelopen eeuw met 0,7 graad gestegen.

Wat dit alles met de Nederlandse tv te maken heeft? Doe me een lol en bekijk de Finse tv. Het duurt een half uur, u moet het in drie delen bekijken (gelukkig is het Engelse ondertiteld) maar dan hebt u ook wat. U begrijpt veel meer van Climategate en u vraagt zich af: waarom kan (of wil) de Nederlandse tv dit niet?

Oh ja, nog een klein detail. Tijdens Kopenhagen werd ik door een redacteur van de NOS benaderd. De omroep had besloten, mede op basis van mijn kritiek deelde de dame me bij wijze van compliment mee, om op één bepaalde dag ook de critici van het klimaatbeleid aan het woord te laten. Of ik daar aan mee wilde doen.

Schaam jullie
Ik ontplofte. Is dat kritische journalistiek, zei ik tegen de redacteur, een jaar lang doen alsof de planeet vergaat en dan op één dag in het jaar een paar sceptici en critici als Gekke Henkies opvoeren? Dit geeft nu juist aan waarom jullie je vak niet verstaan. De dame werd boos en zei, dit wordt niks met u. Tja, het is jammer, ik heb in heel wat televisieprogramma’s gezeten maar de eeuwige roem van het NOS-journaal was me nog nooit ten deel gevallen, maar ik ben wel blij dat ik mijn scheur heb opengetrokken.

Schaam jullie, NOS, Vara en Vpro! Waar is de tijd gebleven dat jullie kritisch waren?

Simon Rozendaal