Bruine kiezer wil geen zwarte in Witte Huis

vrijdag 1 februari 2008 00:31

Ik heb in Sarasota, Florida, in een vrij smoezelige tent, eens een hele avond onafgebroken met een knappe zwarte vrouw zitten praten. Al die aandacht voor mij kwam alleen maar doordat de man die aan de andere kant van die ebbenhoutkleurige prinses aan de bar had plaatsgenomen een hispanic was.

Hij had een aardig gezicht.‘I hate those guys’ zei ze geheel ongevraagd, toen Pablo Martinez - of hoe hij ook mag hebben geheten - onverrichterzake de aftocht had geblazen.
 
'Hoofdprijs'
Een van de belangrijkste vragen voor presidentskandidaat Barack Obama is of hij een belangrijk deel van de latino’s achter zich krijgt. Daar ziet het vooralsnog allerminst naar uit. Bij de voorverkiezingen op Super Tuesday 5 februari staan 22 staten op het spel, sommige met een aanzienlijke latino-bevolking.

Zoals daar zijn New York, Arizona, New Mexico, Illinois (waar Obama vandaan komt), New Jersey en bovenal ‘de hoofdprijs’ Californië waar 35 procent van de bevolking uit Latijns-Amerika stamt.
 
De tienjaarlijkse volkstelling in 2002 liet zien dat de latino’s voor het eerst in de geschiedenis getalsmatig de zwarten waren gepasseerd en nu de grootste minderheid van het land vormen. Dit wapenfeit heeft zijn psychologische uitwerking niet gemist.
 
Animositeit
Traditioneel hebben de leiders van beide gemeenschappen vaak gerept van een natuurlijk bondgenootschap tussen bruin en zwart in een land dat gedomineerd wordt door blanken. De zwarte dominee Martin Luther King sprak van broeders in het gevecht om gelijkheid. Barack Obama, half zwart half blank, zei vorige jaar al iets dergelijks.
 
Overigens is het politieke gewicht van de latino’s nog steeds minder dan hun aantal doet vermoeden. Dat komt doordat velen van hen illegaal in Amerika verblijven of nog geen achttien jaar oud zijn.
 
‘Animositeit tussen latino’s en zwarten is het slechtst bewaarde geheim als het over betrekkingen tussen de rassen gaat,' schrijft Earl Hutchinson, de auteur van het boek The Latino Challenge to Black America, de uitdaging waar de latinos’s zwart Amerika voor stellen.
 
Te lui
Eenderde van alle zwarten is er van overtuigd dat de latino’s hun banen inpikken. Omgekeerd denkt meer dan de helft van de latino’s dat hun zwarte broeders te lui zijn om voor de duivel te dansen. Waarom doen die niet als zij en werken zich uit hun misère omhoog in plaats van altijd maar te klagen luidt een veelgehoorde vraag in die kringen.
 
Tom Bradley, de zwarte burgemeester van Los Angeles die vijf keer herkozen werd,  moest het vrijwel zonder de stemmen van de latino’s doen. Lee Brown, probeerde in 2001 om burgemeester van Houston te worden. In de slotronde kreeg hij minder dan 30 procent van de latino stemmen.
 
Een paar weken geleden ontstond groot rumoer toen een medewerker van Hillary Clinton in een vraaggesprek zei dat de hispanic-kiezer niet veel bereidheid vertoont om zwarte kandidaten te steunen. Door dat zo te zeggen wordt Obama’s stelling  ondergraven dat hij een bruggenbouwer is en alle Amerikanen kan verenigen. Daardoor wordt Obama bovendien weer behendig het label 'zwart' opgedrukt.
 
Doe je het zelf niet dan doet je tegenstander het wel. 

Rik Kuethe, The President's Man