Daar is het dappere duo Koppejan en Ferrier weer

vrijdag 28 oktober 2011 13:52

Ferrier en Koppejan hebben weer van zich laten horen

Nooit hoor je iets van de Tweede Kamerleden voor het CDA Ad Koppejan en Kathleen Ferrier – behalve wanneer er een emotionele kwestie aan de orde is waarin er behoefte is aan hoogstaand moreel gezag. Zwijgend zitten ze dag na dag in de bankjes maar als het erop aankomt, kun je op ze rekenen.

De kwestie-Mauro is weer eens zo'n raar opgeblazen verhaal over een jongen die al vanaf 2007 heel zeker weet dat hij Nederland uitmoet, die nooit wat voor verblijfsvergunning dan ook heeft gekregen. Die bovendien echt niet wordt teruggestuurd naar een soort concentratiekamp, maar naar een Afrikaans land dat volop in beweging is.

De economische groei van olieland Angola was in de periode 2001-2010 11 procent. Wat dat betreft kun je beter daar zitten dan in Nederland. Laten we eens ophouden te doen alsof heel Afrika een grote ellendige boel is waar je mensen geheid de dood instuurt.

Klok
Maakt allemaal niet uit. Je kunt de klok erop gelijkzetten: daar heb je Koppejan en Ferrier weer.

Op de voorkant van De Telegraaf stond een fantastische foto van het topoverleggende stel, Koppejan druk en belangrijk pratend in een mobiele telefoon terwijl Ferrier wild gebarend tegen niemand in het bijzonder haar overtuigingen staat uit te dragen. Misschien waren ze wel met elkaar aan het bellen, kan ook. Echt een goeie actiefoto.

Mauro heeft een prima opleiding genoten, hij krijgt in zijn geboorteland begeleiding, er zijn nu eenmaal regels afgesproken en waarom zou je je daar niet aan houden? Als het woord 'onmenselijk' wordt gebruikt, dan toch voor Mauro's moeder die haar zoon op zijn tiende (!) het land uitstuurde.

Finest hour
Het vorige finest hour van het stel was tijdens de kabinetsformatie. Toen hadden ze grote, warmmenselijke bezwaren tegen die gemene rechtse PVV'ers die de regering tot deportatie van moslims zou dwingen.

Nu kun je genoeg bezwaren hebben tegen die partij, maar zover is het nog niet gekomen. Het mooie was wel dat Koppejan en Ferrier eindelijk eens wat aandacht kregen door dat vrome dwarsliggen, meer aandacht dan ze ooit krijgen met hun Kamerwerk. Net als nu.

Sisser
Uiteindelijk liep in 2010 hun verzet natuurlijk weer met een sisser af. Het is net zoals op de middelbare school vroeger. Dan sprak je met een stel af om, heel flink, een proefwerk niet te maken of huiswerk te weigeren. En uiteindelijk deed iedereen toch weer braaf wat van ze werd gevraagd. Neprebellen.

'Niet doorgaan richt meer schade aan dan doorgaan,' besloot het dappere duo destijds, en legde zich neer bij de gedoogconstructie. Je hebt ten slotte principes om ze te kunnen laten varen, nietwaar. Echt de Kamer uit – dat is nog een stapje te ver.

Drama
Het kan allemaal misgaan op het CDA-congres van zaterdag, want het drama zwelt ongekend aan. Zo hebben alle Eindhovense amateurvoetbalverenigingen een stilte ingelast van 5 minuten in verband met Mauro. Mijn hemel zeg. Vijf minuten, dat is lang hoor. De miljoenen ellendig omgekomen doden van de Tweede Wereldoorlog krijgen er niet meer dan twee en Mauro is niet eens dood!

Ferrier en Koppejan moeten zich niet steeds maar weer opwerpen tot het geweten van het CDA. Ze hebben erg makkelijk praten, vanaf de zijlijn. Misschien moeten ze maar eens staatssecretaris worden van immigratie en asiel. Dat kan best in een duobaan en daar zullen ze vast en zeker veel van leren.

Liesbeth Wytzes