Waarom vrouwen niet kunnen netwerken

Mannen regelen hun carrière zo makkelijk. Ze maken gebruik van het informele old boys' network, roken eens een sigaartje met een ouwe vrind en zeggen altijd enthousiast ja tegen een topfunctie wanneer ze daarvoor worden gevraagd.

Althans, dat denken veel vrouwen. Maar het ligt anders: mannen hebben geen seconde last van het idee dat ze iets misschien niet zouden kunnen. Vrouwen daarentegen denken meestal drie keer na als ze voor iets belangrijks worden gevraagd.

Twijfels
Meteen worden ze verscheurd door twijfels en onzekerheid. Wat is het voor werk? Kan ik het wel? Macht is voor vrouwen minder aantrekkelijk dan voor mannen. En: vrouwen voelen zich te goed voor de politiek. Dat is zo’n slangenkuil.

Om daar wat aan te doen, zijn er met name de afgelopen twintig jaar talloze vrouwennetwerken en -organisaties ontstaan; pogingen om dat vermeende old boys’ network te imiteren. Al die clubs hebben als doelstelling vrouwen verder te helpen in de maatschappij.
 
Of het nu gaat om Opportunity in Bedrijf, om het Ambassadeursnetwerk, de Vrouwenraad, Vrouwennetwerk Nederland, vrouwenafdelingen van politieke partijen – er gaat geen avond voorbij in Nederland of er komen wel ergens vrouwen samen om elkaar te helpen.

Fietsexcursie
Gezelligheid speelt een grote rol. De agenda van het Vrouwennetwerk Nederland biedt bijvoorbeeld in de maand september onder meer de volgende activiteiten: neurolinguïstische programmering en communicatie in het werk, een fietsexcursie door Zaanstad en een lezing getiteld 'Opruimen: hoe gehecht ben jij aan je spullen?'

De Amerikaanse feministe Naomi Wolf noemde zulke clubs ooit power groups. Maar veel macht hebben ze niet, niet in het bedrijfsleven en niet in de politiek. De single-mindedness om echt iets te willen bereiken, ontbreekt.

De resultaten van die netwerken zijn dan ook niet indrukwekkend. Nog steeds is het in de politiek het droevig gesteld met het aantal vrouwen op hoge posities. Zelfs in de gemeenteraden is het aantal vrouwen al jaren gering.

Maar weinig van de 500 grootste bedrijven in Nederland heeft een vrouw in de raad van bestuur of commissarissen, op de universiteiten wemelt het van de meisjesstudenten, maar vrouwelijke hoogleraren zijn bijna niet te vinden. Zeker geen vrouwelijke hoogleraren die fulltime werken.

Op macht belust
Vrouwen kunnen het wel, maar ze willen niet. Dat denkt de voorzitter van het Vrouwennetwerk Anke ten Koppel (47), directeur van haar eigen adviesbureau. 'Vooral politiek heeft een slecht imago. Dat speelt een grote rol. Vrouwen denken: daar heb je alleen maar op macht beluste mannen, daar wil ik niet tussen zitten.'

Veel vrouwen zouden beducht zijn voor de slangenkuil die de politiek is. Veel van de bezwaren die vrouwen hebben tegen een verantwoordelijke baan in het bedrijfsleven, gelden ook voor de politiek. Sterker. Hoe politieker het wordt in een bedrijf, hoe minder vrouwen het er naar de zin hebben.

Het spel spelen, het wheeling and dealing, daar hebben ze geen zin in. Mannen natuurlijk ook niet altijd, maar die doen uiteindelijk toch wel mee. Vrouwen vinden dat energieverspilling. Misschien moeten vrouwen maar zin maken. 

Dit artikel is eerder gepubliceerd in Elsevier, 3 augustus 2002