De bunker in Amsterdam
In het grote liquidatieproces haalt advocaat Sander Janssen van de vermeende huurmoordenaar Jesse Remmers alles uit de kast om zijn cliënt vrij te pleiten. Daar wordt hij voor betaald, maar dat is nog geen vrijbrief om onzin te beweren.
Op verzoek van de Nederlandse justitie is Remmers op 12 februari 2007 in Marokko aangehouden en bijna een jaar later uitgeleverd. Janssen vecht die uitlevering aan en acht Nederland bovendien verantwoordelijk voor de belabberde behandeling van zijn cliënt in de Marokkaanse gevangenis.
Kakkerlakken
Die arme Remmers zat volgens Janssen ‘elf maanden in een gat in de grond’, ‘tussen de kakkerlakken’. Aanvankelijk met dertig medegedetineerden, maar na een tip uit Nederland dat hij gevaarlijk is en in de gevangenis een delict zou willen plegen, moederziel alleen. Achter wel drie dikke deuren! Wat had mijnheer Remmers dan gewild? Een glazen schuifpui? Mijnheer wordt verdacht van een aantal moorden!
In de ogen van het Openbaar Ministerie heeft Remmers zijn lange detentie in Marokko aan zichzelf te wijten. Hij weigerde mee te werken aan uitlevering en trachtte zich te verschuilen achter zijn kersverse huwelijk met een Marokkaanse.
Volgens de advocaat was de behandeling van zijn cliënt ook strijdig met artikel 3 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Los van het feit dat Marokko geen partij is bij het EVRM, is Nederland ook niet verantwoordelijk voor de gang van zaken in de Marokkaanse gevangenis. Punt uit.
Vught
Na een paar keer mishandeld te zijn door Marokkaanse cipiers wilde Remmers zijn verzet tegen uitlevering staken als hij maar niet naar de Extra Beveiligde Inrichting in Vught hoefde. Ik kan mij vergissen, maar ik geloof niet dat in Nederland een gedetineerde zelf mag bepalen waar hij komt te zitten!
Halverwege het betoog van Janssen vanmorgen in de Bunker vroeg de rechtbankpresident of hij een feitelijke onderbouwing had. Nou, die had Janssen! Zijn cliënt werd ‘in een gat in de grond’ gestopt en kreeg tijdens de ramadan vier dagen niets te eten terwijl hij helemaal geen moslim is.
Of Remmers wel eens over de beroerde omstandigheden geklaagd had bij bezoekende Nederlandse rechercheurs? Aanvankelijk durfde hij dat niet, uit angst voor de gevolgen. ‘Bovendien ben ik niet iemand die meteen klaagt.’ Maar na de mishandelingen had hij zijn benarde positie wel degelijk aangekaart bij mensen van het Nederlands consulaat. ‘Ik heb ook aangegeven dat ik wegwilde.’ Toe maar!
De tip van het Nederlandse OM aan Marokko was volgens Janssen gebaseerd op niets. De familie Remmers is een jaar lang getapt, ‘maar dat heeft niets opgeleverd’. Nee, hallo! Alsof de criminele vader en broers van Remmers niet weten hoe het werkt. Die gaan echt niet door de telefoon bespreken wat ze eventueel van plan zijn om Jesse van dienst te zijn.
Levenslang
In een merkwaardige poging zijn betoog kracht bij te zetten maakte Janssen ook nog een vergelijking met de zaak tegen de moordenaar van Ilona Németh. Deze Amin M. – een in Nederland woonachtige zedendelinquent met een dubbele nationaliteit en daarom niet te vergelijken met Remmers - was ook op verzoek van Nederland in Marokko aangehouden en had volgens hem de doodstraf gekregen voor de moord op Németh op 16 juli 2004. Hij wist niet of die straf ook was uitgevoerd. Nee, meester Janssen: in hoger beroep is die straf omgezet in levenslang.
Nog een ander staaltje van stemmingmakerij: om te zien hoe erg het in Marokko is, moesten we maar eens op YouTube kijken. Daar is een heel naar bajesfilmpje te zien. Of het om dezelfde gevangenis ging als die van Remmers, wilde officier van justitie Michiel van IJzendoorn terecht weten. Nee, dat wist meester Janssen niet. Het is te hopen dat hij de volgende keer zijn zaakjes iets beter voor elkaar heeft.