Voedselcrisis: milieulobby gijzelt kabinet

Door Robbert de Witt

Kabinet moet promotie van biologische landbouw heroverwegen nu er een groot tekort aan landbouwgrond dreigt. Ook het onlogische verzet tegen het toestaan van genvoedsel moet worden gestaakt

Simon Rozendaal

Opeens is daar de voedselcrisis. In een jaar tijd stegen de prijzen van rijst en graan met tientallen procenten, her en der waren rellen en het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank, de wereldvoedselorganisatie FAO en de G7-top deden de afgelopen weken een duit in het zakje.

Hoe heeft het zover kunnen komen? In de eerste plaats zijn de oogsten in sommige landen (Oekraïne bijvoorbeeld) tegengevallen. Weer andere landen hebben om uiteenlopende redenen hun voorraden teruggebracht.

Afhankelijkheid
Dan is er de stormachtige ontwikkeling die China en India doormaken. De koopkrachtige vraag naar vlees en zuivel stijgt daar sterk en beide voedingsmiddelen vergen meer land dan planten.

Ook biobrandstof speelt een rol. Slechts een kleine, maar toch lijkt alle toorn zich momenteel te richten op het inzetten van landbouwgrond ten behoeve van de auto. Maar er zit wel degelijk logica achter het inzetten op biobrandstof. Er is ook zoiets als een naderende olieschaarste. Biobrandstof vermindert de politieke afhankelijkheid van het Midden-Oosten en spaart de nog resterende aardolie.

Verstandig
Voor het Nederlandse en Europese beleid zou de schaarste aan landbouwgrond gevolgen moeten hebben. In de eerste plaats moet Den Haag zich afvragen of de bestaande aanpak om grond aan de landbouw te onttrekken en aan de natuur terug te geven, wel zo verstandig is.

Ook het promoten van biologisch voedsel door dit kabinet en door milieuorganisaties komt in een ander licht te staan. Omdat biologisch voedsel driemaal zoveel grond vergt, legt deze ogenschijnlijk vriendelijke landbouw een te groot beslag op de ruimte en uiteindelijk zelfs op de wereldwijde natuur en biodiversiteit.

Gijzelen
Ten slotte zou de Europese Unie eindelijk eens werk moeten maken van genvoedsel, dat een belangrijke bijdrage leveren aan de verhoging van de productiviteit kan leveren. Europa heeft zich op dit vlak laten gijzelen door de milieubeweging, die om onduidelijke redenen tegen genvoedsel is.

Daardoor zijn wij het enige continent dat vrijwel geen genetisch gemodificeerde planten verbouwt. Het is de vraag of dat tegen de achtergrond van de voedselcrisis nog te rechtvaardigen is.