Amsterdamse modeshows worden soap

maandag 2 februari 2009 11:11

Ontwerp Iris van Herpen

De laatste dagen werden er heel wat kostbare televisieminuten en krantenkolommen gewijd aan modeshows in Amsterdam. Alsof Parijs plots aan de Amstel lag.  Hoe goed bedoeld ook: hou er mee op! Al die aandacht voor de shows en vooral alles rond de shows, maakte de mode ondergeschikt. De jonge ontwerper die echt wat wil, zoekt internationaal vakpubliek op. Of verras de cultuurkenners met een show die in niets lijkt op een ‘Onderweg naar slechte tijden’-soap.

AIFW. Dat betekent Amsterdam International Fashion Week. Een paar dagen internationale modeshows in Amsterdam. Shows die behoorlijk de aandacht trekken van showboulevardnieuwtjesprogramma’s van SBS en RTL4. Ook kranten die wel hun sportredacteuren (let op het meervoud!) overal heen sturen, maar geen cent over hebben om hun serieuze moderedacteur (als die er al is) het nieuws echt te laten volgen, maken er graag inhoudsloos voorpaginanieuws van. Alsof de wereldpers en de ware internationale klerenkenners zich in Amsterdam ophouden om te zien hoe hip and happening Amsterdam is.  If only….of op zijn Nederlands: was dat maar waar.

Slechte timing
AIFW is een fantastisch bedoelde springplank, maar kent, ondanks de hardwerkende organisatie, enkele akelige mankementen. Het is daardoor een springtoren waarbij de hogere boards zijn afgesloten. Er is geen internationaal publiek of belangstelling. En het tijdstip valt verkeerd. Meestal samen met de internationale mannenmodeshows en de haute couture-presentaties in Parijs.

Een spectaculair bedoelde zweefduik van de laagste plank, hooguit een meter boven het water, betekent te vaak een ongemeen hard plat neerkomen op het water. Hoe enthousiast het kleine en trouwe ons-kent-ons-publiek ook klapt en direct in staande ovatie springt bij de finale, het levert de jonge ontwerper en zijn mode weinig op. Het naspelen van modeshows uit Milaan of Parijs moeten we overlaten aan de acteurs van de The Bold and the Beautiful.

Succes in Parijs
Nederland heeft heel wat in de modemelk te brokkelen. We hebben veel, goedgeschoold talent. Mijn hemel, als je alleen al denkt wat Paul Helbers voor Louis Vuitton en Lucas Ossendrijver voor Lanvin vorige week in Parijs toonden. Wereldklasse! Ook Jeroen van Tuyl en Francisco van Benthum namen de moeite om in Parijs te presenteren.

Experimenteel ontwerp Van Herpen

En voor wie daar nog niet aan toe is kan het AIFW een mooie eerste duik opleveren. Maar ga dan niet kopje onder in een persiflage van een ouderwets defilé. Genoeg jonge mensen in ons land die niet alleen geleerd hebben om hun creativiteit, maar ook hun inventiviteit optimaal in te zetten, ondanks het gebrek aan een confectie-industrie. Als zij echt verder willen, moeten ze hun knappe koppies eens goed bij elkaar steken en met een hoogst originele presentatie van hun kunnen komen, die minder soapies en meer vakmensen aantrekt. Hyères, bijvoorbeeld, is een Zuidfrans stadje van 50.000 inwoners, maar wel wereldwijd gewaardeerd om zijn mode- en fotografiefestival.

Talent verplicht
Verrassen, verbazen, bevreemden, overrompelen. Daar zijn ook ‘onze’ Viktor & Rolf zo goed in. En dat moet Nederlands talent doen. Met kleren én presentatie. Je niet laten opslokken door clichés en platgetreden paden. Ontwerpster Iris van Herpen lukt het. Maar ook zij is het aan haar grote talent verplicht nu een ander niveau van presentatie te zoeken.

Vrijdagavond was de AIFW-beurt aan Blue Blood, een professioneel Nederlands jeansmerk met design-aspiraties en internationale verkoop. En aan Erik Frenken, een ontwerper die ooit met veel aplomb afstudeerde en zijn ontwerpwerk voor Viktor & Rolf vorig jaar verwisselde voor Blue Blood en het submerk daarvan Avelon. Bekeken door veel, te veel  soapsterren en celebrities van het kaliber Patrick Kluivert en Estelle Gullit, bewees het Blue Blood-deel van de collectie vooral dat jeanswear conservatief is .

Jeanswear van Blue Blood

Spannende ritsen
Veel kreukels, vlekken en spatten op jeans die we al jaren zien. Leuk en goed, maar gelukkig werd het met Avelon wat spannender. Althans wat de vrouwen betrof. De mannen hadden precies de prettige  kleren aan die je al op straat verwachtte. Niks opwindends speciaal voor de show. Een beperkt aantal variaties op opvallende ritsen bij meer gewaagde vrouwenkleren gaven een steviger hint van het talent dat Frenken eigenlijk in huis heeft. Een spannend Pierrot-achtig pak van hals tot enkels omzoomd door grove ritsen gaf een voortreffelijke suggestie van wat er bij deze show te weinig te zien was: LEF!

Op de catwalk