Iran kan nu echt elk moment ontploffen

vrijdag 12 februari 2010 11:04

Teheran 11 februari 2010. De stad ademde onder de zware schaduw van een militair regime. Overal stonden militairen. En toch beweert de regering dat alle burgers het regime steunen.

Carnaval in Teheran. Met bussen brachten de machthebbers huurlingen naar Teheran. Om ten overstaan van de wereld te bewijzen dat ze door het volk worden gesteund. Maar ze maakten, ondanks de cameratechnieken,  geen indruk.  Het carnaval van islamisme waarbij ze Amerika en Engeland ten grave dragen, is nogal amateuristisch gedoe.

Verscheurd
Wie is gisteren daadwerkelijk ten grave gedragen? De posters van Khamenei en ook ayatollah Khomeini, de oprichter van deze ellende, werden verscheurd en vertrapt.

Met alle macht waren ze aanwezig. Teheran was een gemilitariseerde stad. Helikopters in de lucht, en militairen in de straten. Toch wisten ze geen vrees meer aan te jagen.

Hoe zag de staatsdemonstratie in andere steden eruit? In Teheran werd een show vertoond voor de internationale journalisten. Maar in Tabriz en Isafahan zagen we armoedige demonstraties ter ondersteuning van de regering.

Referendum
De burgers waren duidelijk in hun politieke eisen: referendum. Dat is wat ze van de regeerders eisen. 

Maar het antwoord van de regering op de vreedzame demonstratie was, zoals altijd, hard en meedogenloos. Er werd geschoten en geknuppeld.  Dat was niet toevallig. De troepen hadden de opdracht gekregen om genadeloos op te treden.

Het verzet wist een gesprek tussen de politiecommandant van Teheran en zijn troepen op te nemen. Generaal Radan zegt tegen zijn mannen: ‘Hard optreden, arresteren. We aanvaarden niets anders. Geen excuus. Treedt keihard op.’  Hier de opname van het gesprek van de Iraanse politiecommandant.

Mishandeld
Dan is het niet onbegrijpelijk dat de veiligheidsdiensten keihard optreden. Dat blijkt onder meer uit deze opname. Zo vierden zij in Teheran de verjaardag van de islamitische revolutie.Een jongen wordt hier wreed mishandeld door de veiligheidstroepen.

Toch durfden de demonstranten met lege handen de veiligheidstroepen uit te dagen. Daarbij zien we weer de moedige vrouwen die voorop lopen. Ze riepen: Khamenei is een moordenaar en zijn regime is onrechtvaardig. Onafhankelijkheid, vrijheid en Iraanse republiek.

Ontploffen
Er zijn ook weer gewonden gevallen. En er zijn honderden gearresteerd. De vrijlating van de politieke gevangenen is voor het volk de meest urgente zaak. En dat is wat ook de westerse staten kunnen eisen aan Iran.

Wanneer breekt de finale fase aan? Dat weet niemand. Elk moment kan Iran ontploffen. Temeer ook het interne conflict binnen het regime tussen Khamenei en Rafsanjani weer toeneemt.

Kinderen
Deze week was Rafsanjani op bezoek bij Khamenei. Volgens goed ingelichte bronnen waarschuwde hij Khamenei: ‘Als je aan mij of mijn kinderen komt, ga ik een aantal zeer belastende documenten openbaar maken. Dan krijg je pas last van Israël en het Westen. Deze documenten zijn niet in Iran, maar in buitenland.’ 

Waarnaar verwees Rafsanjani? Naar de jaren tachtig van de vorige eeuw. Khamenei was indertijd de speciale gezant van Khomeini voor de Iraanse strijdkrachten. Khamenei gaf leiding aan de vorming van Hezbollah in Zuid-Libanon. In die tijd zijn in Libanon onschuldige mensen gegijzeld en gedood.  Zou het hiermee te maken hebben? Het moet gaan om islamitisch terrorisme. Of heeft het te maken met de contacten tussen Khamenei en Al-Qa’ida?

Khamenei heeft slechts één oplossing: geweld, ook tegen zijn vrienden. De revolutie eet tenslotte haar kinderen op. Wordt vervolgd.

Afshin Ellian