Vertrek Ramadan: beter laat dan nooit

Rotterdam heeft Tariq Ramadan ontslagen als integratieadviseur. Eindelijk. De omstreden moslimfilosoof was totaal ongeschikt als bruggenbouwer. Nu maar afwachten of door deze affaire de multiculturele naïviteit afneemt

Door Gerry van der List

Tariq Ramadan had nooit aangesteld mogen worden als bruggenbouwer

Tariq Ramadan pikt het niet. De Zwitserse filosoof van Egyptische komaf heeft via de media moeten vernemen dat hij zijn baan als integratieadviseur van Rotterdam en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit kwijt is. Hij heeft aangekondigd dat hij na zijn ontslag gisteren de gemeente voor de rechter sleept.

Ramadan heeft misschien een beetje gelijk in zijn onvrede over de gevolgde procedure. En het klopt ook dat, zoals hij zegt, de verandering van het politieke klimaat heeft bijgedragen aan zijn ondergang. Geert Wilders en geestverwanten oefenen zeker invloed uit op de heersende opvattingen.

Gunstig
Een gunstige invloed in dit geval. Het rare is namelijk niet dat Ramadan moet vertrekken, het rare is dat hij ooit is aangesteld. Al bij zijn benoeming hadden bestuurders kunnen weten dat de islamoloog met twee tongen spreekt. In het Arabisch slaat hij fundamentalistische taal uit, in Europa doet hij zich beschaafd voor.

Evident was ook dat een exotische globetrotter die geen woord Nederlands spreekt en Nederland nauwelijks kent, ongeschikt is om hier ‘bruggen te bouwen’, wat zijn vage taak was.

Schande
Het baantje van Ramadan bij de Iraanse zender PressTV kwam Rotterdam eigenlijk wel goed uit. Nu was er tenminste een goede aanleiding om af te komen van de ‘schande van Rotterdam’, zoals de omstreden moslimdenker werd genoemd.

De schande van Rotterdam was echter niet één persoon, maar een in bestuurlijke lagen wijdverbreide multiculturele naïviteit die ertoe leidt dat vlot formulerende en zich goed verkopende islamitische intellectuelen als bondgenoot worden beschouwd in het streven naar integratie.

Ramadan is gelukkig ontslagen. Het wegwerken van de multiculturele illusie die aan zijn benoeming ten grondslag lag, zal meer tijd en moeite kosten.