Goed dat kabinet paal en perk stelt aan pgb

Ophef over aanpak persoonsgebonden budget is onterecht. Gebruik was volledig uit de hand gelopen

Door Wierd Duk

Alleen wie het echt nodig heeft, kan straks nog aanspraak maken op een persoonsgebonden budget

Het kabinet wil de aanspraak op een persoonsgebonden budget (pgb) - een zak geld waarmee zieken zelf passende zorg kunnen inkopen – drastisch bemoeilijken.

Van de 130.000 budgethouders zou volgens de plannen, die vandaag in de minsterraad worden besproken, slechts zo’n 10 procent zijn pgb behouden.

Voor dertigduizend jongeren met een psychiatrisch probleem, zoals adhd of een licht autistische stoornis, is helemaal geen zorg uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) meer beschikbaar.

Goede richting
Dit besluit is een stap in de goede richting. Hoewel het pgb ooit is ingevoerd om kosten in de zorg te besparen – omdat zorg op maat goedkoper zou zijn dan zorg die via instelingen wordt geleverd – pakte de praktijk anders uit.

Met de invoering van het het pgb werd een nieuwe doelgroep aangeboord: ineens bleek een enorm aantal kinderen in Nederland  last te hebben van psychiatrische problemen.

Kinderen die vroeger als ‘lastig’ werden gezien, belanden nu bij de psycholoog en krijgen medicatie voorgeschreven, met het risico dat zij voor de rest van hun leven in een uitkering belanden. Dit is een onwenselijke ontwikkeling.

Fraudegevoelig
Het pgb blijkt verder bijzonder fraudegevoelig. Vooral in allochtone kringen wordt een pgb beschouwd als een extra zakcentje, zo eenvoudig is het om via louche bemiddelingsbureaus een pgb te krijgen. Indicaties worden over de telefoon gesteld.

Om langdurige zorg te garanderen voor degenen die dit echt nodig hebben, mensen met ernstige chronische aandoeningen dus, is het goed als het kabinet aan deze verspilling paal en perk stelt.

Ook de plannen om de langdurige zorg onder te brengen bij de gemeentes zijn verstandig. Op lokaal niveau, met de wijkverpleegster als zorgcoördinator, weten ze beter wat burgers nodig hebben.

Buren
Staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten (CDA, Volksgezondheid) ziet bovendien een grotere rol weggelegd voor familie en buren opdat burgers niet als vanzelfsprekend verwachten dat de overheid wel zal helpen.

Ook dat is een prijzenswaardig streven. Zeker als op deze manier twee miljard euro kan worden bezuinigd op de AWBZ. Dit ontspoorde systeem, waarin jaarlijks 22 miljard euro omgaat, was al veel langer toe aan een grondige herziening.