Monster Henk van D. verdient de doodstraf

woensdag 17 januari 2007 17:45

Ik ben voorstander van de doodstraf. Ik vind dat er misdaden bestaan waardoor de misdadiger het recht op het bestaan in onze samenleving en het recht op het leven verliest.

Het is onmogelijk om in onze tijd deze woorden te zeggen – ik verwacht aan alle kanten gehuil om mijn barbaarse opstelling. Ik had geen moeite met de doodsvonnissen bij het Proces van Neurenberg. Het proces tegen Eichmann. Ik heb geen moeite met de doodstraf voor Saddam Hoessein. De misdaden tegen de menselijkheid van deze daders zijn zo ongehoord, dat de samenleving over het recht moet beschikken om het leven van de daders te beëindigen.

Ik zie niet in waarom een samenleving het doden van onschuldige foetussen op verzoek van potentiële moeders kan aanvaarden, maar ontzet is wanneer notoire (massa)moordenaars ter dood worden gebracht na opeenvolgende vonnissen van rechtbanken.

Henk van D.
Het kan zijn dat Henk van D. een fantast is en dat hij niets gedaan heeft, maar ervan uitgaande dat hij bekend heeft wat hij feitelijk heeft aangericht en dat bij een solide procesgang zijn schuld komt vast te staan, vind ik dat hij de doodstraf zou moeten krijgen.

Hoe moet een samenleving reageren op wat Suzanne Wisman is overkomen? Als Henk van D. de dader is, leeft er onder ons een monster wiens gedrag buiten elke humane maat ligt, nee, wiens verwoestende gedrag hem voor altijd buiten de menselijke samenleving heeft geplaatst. Zelfs levenslange afzondering, betaald en verzorgd door de menselijke gemeenschap, zou voor het monster te veel respect betekenen.

Geweldsmonopolie
In ons soort landen beschikt de overheid over het geweldsmonopolie. Wij gaan als individuen zelf geen wraak nemen – maar vergelding en wraak zijn de enige reacties die ten aanzien van dodelijke zedenmisdrijven waarbij kinderen betrokken zijn, een kans bieden aan de samenleving om te rouwen, de woede te uiten, en langzaam te herstellen van deze aanval van blinde pedofiele genotzucht.

Suzanne had net paard gereden toen zij op haar fiets het pad van het monster kruiste. Hij verkrachtte haar, en reed twee keer over het meisje heen, dat aan hem ontsnapt was.

Het is het soort misdaad waarbij het hart van de kosmos een slag overslaat.

Niet gelovig 
Ik ben niet gelovig, dus ik geloof niet dat het monster na zijn natuurlijke dood door God zal worden gestraft. Ik weet alleen dat Suzanne had mogen opgroeien en een volwassen vrouw had mogen worden en zo nu en dan gelukkig had mogen zijn – dit oerrecht van haar is door het monster vertrapt.

Na de ophanging van Saddam sloeg er opnieuw een golf van politiek-correcte ontzetting door het land heen. O, wat barbaars en achterlijk zijn mensen toch die hun monsters ter dood brengen, wij verlichte Europeanen doen dat anders. Hadden wij Hitler een cel met alle comfort aangeboden?

Het is de ultieme plicht van een humane samenleving om het menselijke leven te beschermen, en wanneer de samenleving geconfronteerd wordt met de diepste verachting voor de integriteit van een kinderlijk lichaam, dient zij met de allerzwaarste straf te reageren, en dat is de doodstraf.

Voorkomen doe je niets met de doodstraf, maar de machteloze woede die wij allen voelen is een slopende, uitputtende kracht – die door de doodstraf kan worden verzacht.

Kostbaar
In onze TBS-inrichtingen lopen verscheidene monsters rond. Sommigen zijn zo ernstig gestoord en gevaarlijk dat ze nooit in de menselijke samenleving mogen worden losgelaten. Het is uiterst kostbaar om die monsters in leven te houden en af te zonderen en te behandelen – want behandeld moet er worden omdat we ons zelf overtuigd hebben van de idee dat zo ongeveer alles behandeld kan worden en dat niemand van nature een monster is.

Maar ik ben me bewust van een verschrikkelijke complicatie. Als ons opsporings- en rechtsproces feilloos zou zijn, zou ik zonder enige terughoudendheid pleiten voor het instellen en invoeren van de doodstraf.

Het probleem is dat de processen niet feilloos zijn. Als in duizend gevallen één fout wordt gemaakt en een onschuldige geëxecuteerd zou worden, vaagt dat de legitimering van de doodstraf weg. Die ene onschuldige weegt zwaarder dan 999 schuldigen.

Enige argument 
Dit is het enige argument dat tegen de doodstraf spreekt. Maar in het geval van Saddam was er geen twijfel over de identiteit van de beklaagde, geen twijfel over zijn verantwoordelijkheid voor talloze moorden, en daarom was het gehuil tegen de dood van Saddam weinig anders dan een uiting van gratuit Europese superioriteitsgevoelens.

Wanneer is in een rechtsgang iets onverbiddelijk? Is Henk van D. echt het monster dat op een beestachtige wijze het leven van een 12-jarig meisje heeft vernietigd?

Ik zou willen dat hij stierf. Ik zou willen dat onze rechtbanken nooit fouten begaan en dat onze woede zich kan ontladen.

Ik zou willen dat Suzanne gewroken wordt.

Leon de Winter