Ehh, even nadenken: ben ik ooit misbruikt?

donderdag 29 april 2010 15:59

Het is goed om altijd anders te willen zijn, maar soms wil je juist ook weer deel uitmaken van een groep.

Vanaf het moment dat ik, met enige tegenzin, berichten zag in de krant over het heel erge seksuele misbruik door katholieke geestelijken, ben ik naarstig gaan nadenken.

Ben ik ooit misbruikt? Wil je een beetje meedoen, dan moet je wel met zo’n verhaal komen. Anders is er iets toch niet helemaal in orde met je.

Celibaat
Nu kom ik niet uit de katholieke, maar juist uit de protestante hoek, en daar doen we niet aan malligheden als het celibaat en is het aantal seksuele gefrustreerden en pedofielen dus wat lager.

Evengoed hoefde ik niet lang na te denken of die leraar Nederlands verscheen voor mijn geestesoog.

Hij had de gewoonte om ons een proefwerk op te dragen en wanneer wij daar ernstig over waren gebogen, door de klas te lopen en een zachte warme hand in onze nek te leggen en die wat te laten afdalen. Ook loerde hij waar het maar kon in je bloesje. Dat was natuurlijk geen aardigheidje meer.

Onschuldig
Ook heb ik op mijn vijftiende, tijdens een zomerbaantje in een winkel, meegemaakt hoe de winkeleigenaar mij wat geld gaf op een wel heel directe manier: hij stopte het in mijn dessous. Alsof we in een striptent waren, maar dat bedacht ik veel later. Ik was erg onschuldig destijds.

Hiervan heb ik bij mijn weten geen enkele schade ondervonden, integendeel, als ik die gebeurtenissen wat verfraai en opdik, kan je er een leuke anekdote van maken voor tijdens een etentje. Zo verschrikkelijk erg is het nou ook weer niet.

Ontzag
En ik denk ook dat het misbruik destijds meer te maken had met het feit dat we nog zoveel ontzag hadden voor de boven ons gestelden – of het nu leraren, werkgevers of geestelijken waren – dan dat het een kwaad is dat is voorbehouden aan de katholieke kerk. Al blijft het celibaat een eigenaardige zaak.

Hoe vreemd is het dan ook dat pas jaren na de aangedane ellende – en ik snap heus wel dat er ook walgelijke voorbeelden zijn van seksueel misbruik – de slachtoffers naar voren komen.

Schaamte
Is dat omdat ze al die jaren nodig hadden om het verdriet en de schaamte te overwinnen? Of is het omdat het tegenwoordig een makkelijke manier is om aandacht te krijgen en omdat slachtoffer zijn altijd wel loont?

En is het niet een beetje vreemd dat wij kinderen altijd maar als rein en onschuldig willen zien terwijl we ze als mini-me’s in strings hijsen en hoge laarsjes aantrekken?

Het is alsof de geweldige geschiedenis van de katholieke kerk niets meer voorstelt en alle hoogtepunten verbleken bij dit dieptepunt. Alsof zo’n kathedraal niks betekent en wat gehannes onder een kazuifel wel. Lijkt mij een beetje overdreven.

Gratis
Een geleerde meneer vertelde me laatst dat hij gratis naar school ging. Naar de Jezuïetenschool, een geweldige opleiding vroeger.

En omdat hij het arm had thuis, werd er door de paters nooit om schoolgeld gezeurd. Die wilden graag dat hun getalenteerde leerlingen het ver zou brengen, en dat is in zijn geval ook gebeurd. Ik wil maar zeggen. Tegenover dat misbruik staat wel het een en ander.

Liesbeth Wytzes